រឿងចង្រិតចិត្តធម៌

កាលពីព្រេងនាយ មានចង្រិតចិត្តធម៌មួយ ដែលតែងតែ ជួយដល់អ្នកក្រីក្រទន់ខ្សោយ។ មានថ្ងៃ​មួយនោះ ពេលត្រឡប់ពីប្រគំតន្ត្រីវិញ ចង្រិតចិត្តធម៌បានពើបប្រទះនឹងកណ្តូបអត់ឃ្លានមួយ កំពុង​ដេក​ដួល​អស់​កំលាំងក្រោមដើមជ្រៃមួយ ដើមក្បែរមាត់ត្រពាំង។ ចង្រិតចិត្តធម៌ បានឱ្យគ្រាប់ស្រូវមួយគ្រាប់​ដែល​ខ្លួន​មាន​ទៅ​កណ្តូប​កំសត់​​នោះ​។ កណ្តូបកំសត់ត្រេកអរណាស់ ហើយទទួលយកគ្រាប់ស្រូវមួយ​គ្រាប់នោះប្រកបដោយក្តីរីករាយ។

លុះក្រោយមកគាប់ជូនថ្ងៃមួយ មានភ្លៀងផ្គរយ៉ាងខ្លាំង ពេលនោះចង្រិតចិត្តធម៌ត្រូវខ្យល់បោក​បក់ធ្លាក់ចូលក្នុងទឹកអូរ។ ចង្រិតចិត្តធម៌ភ័យខ្លាំងណាស់ព្រោះខ្លួនមិនចេះហែលទឹកទេ។ ពេលនោះ​ស្រាប់តែមានហ្វូងកណ្តូបមួយហ្វូងធំ ហើរមកជួយស្រង់ចង្រិតចិត្តធម៌ចេញពីក្នុងទឹកអូរដែលកំពុងតែ​ហូរក្មួចក្មាញ់ គួបផ្សំនិងកំលាំងខ្យល់ និងភ្លៀងយ៉ាងខ្លាំងផងនោះ។ ក្រោយពីជួយស្រង់ចង្រិតចិត្តធម៌​ចេញពីទឹក ហើយនាំទៅកន្លែងសុវត្ថិភាព មានកណ្តូបមួយ ដើរមករកចង្រិតចិត្តធម៌ហើយពោលថាៈ “តើបង យ៉ាងមេចហើយ? មានត្រូវរបួសត្រង់ណាទេ?”

ចង្រិតចិត្តធម៌ៈ “ខ្ញុំមិនអីទេ។ អរគុណហើយដែលបានជួយសង្គ្រោះជីវិតខ្ញុំ។”

កណ្តូបៈ “មិនបាច់គុណស្រ័យអីទេ។ ខ្ញុំត្រេកអរណាស់ដែលបងមិនអី ។​ បងមានចាំកណ្តូប​មួយ​នៅក្បែរមាត់​ត្រពាំង ដែលបងបានឱ្យគ្រាប់ស្រូវមួយគ្រាប់កាលពីថ្ងៃមុនទេ?”

ចង្រិតចិត្តធម៌ៈ ”ខ្ញុំចាំបាន។ តើប្អូនជាកណ្តូបមួយនោះមែនទេ?”

កណ្តូបៈ “ទេខ្ញុំមិនមែនជាកណ្តូបមួយនោះទេ​ ខ្ញុំជាមិត្តភក្តិរបស់កណ្តូបនោះ។ ខ្ញុំឮគេនិយាយ​តៗគ្នាពីបង ថាបងជាអ្នកមានចិត្តសប្បុរសធម៌ តែងតែជួយអ្នកជួបការលំបាក។ ខ្ញុំកោតសរ​សើរបងខ្លាំងណាស់ ហើយខ្ញុំចង់យកគំរូតាមបងដែរ គឺជួយអ្នកទន់ខ្សោយ និងជួបការលំបាក​តាមលទ្ធភាពដែលខ្ញុំអាចជួយពួកគេបាន។”

ចង្រិតចិត្តធម៌ៈ “ល្អហើយប្អូន។ ការដែលមានគំនិតចង់ជួយអ្នកជួបការលំបាកបែបនេះល្អ ណាស់។ បើសង្គមយើងមានអ្នកចេះជួយគ្នាទៅវិញទៅមកបែបនេះ នោះសង្គមយើងនឹង ក្លាយជាសង្គមដែលមានសុភមង្គលជាមិនខានឡើយ។”

“ជួយគ្នាក្នុងគ្រាមានអាសន្នអន់ក្រ”